ترسنا‌ک‌ترین میدان تهران

3832

دیگر خبری از چوبه دار و طناب و جسدهای آویزان نیست. حالا خیلی وقت است که جایش را فضای سبز و سازه هلالی شکل فلزی پر کرده که دیگر کسی را یاد ماجرای اعدام در وسط میدان نمی اندازد. با این حال، هنوز قدیمی ها میدان را به نام قدیمی اش می شناسند؛ اعدام دیروز و محمدیه امروز.
میدان اعدام یکی از ۵میدان قدیمی تهران است که در زمان قجرها ساخته شد و پیش از آن که به میدان اعدام معروف باشد، آن را به نام «پاقاپوق» می شناختند. میدانی که در زمان قاجار در حاشیه جنوبی شهر قرار داشت و بعدها، جایگزین سبزه میدان در اعدام گاه مجرمان شد. قدیم بیرون می آوردند، برای اجرای حکم اعدام یا قصاص به اینجا می فرستادند.

 
می گویند این میدان در دوره سلطنت ناصرالدین شاه تاسیس شد. زمانی که حصار صفوی را به خاطر توسعه شهر و به فرمان شاه خراب کردند، از پر شدن خندق و سطح اشغال ضلع جنوبی خیابان مولوی پدید آمد و در محل تقاطع آن خیابان و خیابان دروازه غار، میدانگاهی وسیع درست شد که امروز میدان محمدیه نام دارد. بنابراین بساط اعدام از سبزه میدان بازار جمع شد و به فضایی بیرون از دروازه نو انتقال داده شد.
از آنجا که دروازه نو در زمان محمد شاه ساخته شد و گاهی منسوب با نام او “محمدیه” می خواندند، این میدان را “محمدیه” هم گفته اند.

 
میدان اعدام فقط قتلگاه قاتل ها نبوده است. حکم شلاق مجرمان هم در کنار دیگر احکام قضایی در این میدان اجرا می شد. آن روزها میان این میدان تپه‌ای خاکی قرار داشته که بر روی آن ستون گرد آجری کوتاهی را ساخته بودند که بر روی این ستون “قاپوق” قرار داده می‌شد، تخته‌بَند یا قاپوق وسیله‌ای بود در قدیم که برای تنبیه و شکنجه و یا ثابت نگه داشتن فرد قبل از سر بریدن به کار برده می‌شد و مجرمان را در آن سر می‌بریدند و مردم هم برای دیدن در پای آن جمع می شدند همین امر سبب شده بود تا این میدان را از ابتدا “پاقاپق “نامگذاری کنند.
این میدان وحشت هم که زمانی مرکز سرگرمی برای مردم تماشاچی تهران بود به مرور زمان با گسترش خانه‌ها و مغازه‌های شهر و به خصوص وسیع شدن بازار تهران از اواخر دوران قاجار در داخل شهر قرار گرفت و انجام حکم اعدام و وسایل اجرای حکم آن مثل چوبه دار کم‌کم از این میدان برچیده شد و به محل باغشاه تقاطع خیابان سپه منتقل شد تا به امروز که دیگر مگر در مواقعی خاص هیج اعدامی در ملاء عام و در بین تماشاچی ها نمی افتد و در خفاء مجرمی را بالای دار می برند.

افزودن دیدگاه